Sîret-i Enbiyâ derslerimiz Hz. Îsâ (as) ile devam ediyor. Bu haftaki dersimizde Muhammed Emin Yıldırım hocamız, “Bir Yaratılış Ayeti Olarak Hz. Îsâ” serlevhasının altında, Hz. Îsâ’nın babasız yaratılmasının hikmetlerini, onun Kur’ân-ı Kerîm’de nasıl anlatıldığını, bu kadar yoğun bir şekilde anlatılmasının sebeplerini, isminin anlam ve mesajlarını, en son olarak da bebekken konuşmasına nasıl karşılıklar verildiğini anlattı. Özellikle günümüze verdiği mesajlar üzerinde de duran hocamız, yine her derste olduğu gibi çok önemli hususlara değindi. Haftaya kaldığımız yerden inşallah devam edeceğiz.
Dersten Cümleler
Sîret-i Enbiyâ derslerimizde “Bir İslâm Peygamberi Olarak Hz. Îsâ’yı” anlamaya devam ediyoruz.
Bugünkü dersimizin 5 ana konusu:
1. “Bir Yaratılış Ayeti Olarak Hz. Îsâ” ne demektir?
2. Kur’ân-ı Kerîm’de Hz. Îsâ (as)
3. Kur’ân-ı Kerîm’in Hz. Îsâ’nın neden bu kadar yoğun bilgi verildiğini
4. Îsâ isminin anlam ve mesajları
5. Hz. Îsâ’nın bebekken konuşmasının ardından nasıl bir süreç yaşandığını
– Bir Yaratılış Ayeti Olarak Hz. Îsâ (as)
وَضَرَبَ لَنَا مَثَلًا وَنَسِيَ خَلْقَهُۜ قَالَ مَنْ يُحْيِ الْعِظَامَ وَهِيَ رَم۪يمٌ
“Kendi yaratılışını unutarak bize karşı misal getirmeye kalkışıyor ve: ‘Şu çürümüş kemikleri kim diriltecek?’ diyor.” (Yâsîn 36/78)
Burada konuşan şahıs: Übey b. Halef’tir.
قُلْ يُحْي۪يهَا الَّذ۪ٓي اَنْشَاَهَٓا اَوَّلَ مَرَّةٍۜ وَهُوَ بِكُلِّ خَلْقٍ عَل۪يمٌۙ
“De ki: Onları ilk başta yaratmış olan diriltecek. O yaratmanın her türlüsünü bilir.” (Yâsîn 36/79)
Özellikle müşrik aklı yaratılışta iki şeyi anlayamıyordu:
– Bu kadar çeşidi ve farklılığı bir ilâh yaratabilir mi?
– Yaratma meselesini anlamak için “dişi, müennes” nitelendirmeler yaptı.
İnsanın Yaratılış Örnekleri:
1- Allah (cc) annesiz ve babasız bir şekilde Hz. Âdem’i yarattı.
2- Hz. Âdem’i yarattığı gibi eşi Hz. Havvâ’yı da yarattı. (Nisa 4/1; A’raf 7/189)
3- Hz. Âdem ve Hz. Havvâ’dan koca bir insanlık ailesi yarattı.
4- Yaşlı bir babadan ve yaşlı bir anneden çocuklar yarattı.
5- Babasız bir şekilde sadece anneden bir çocuk yarattı.
6- Genç bir babadan ve genç bir anneden çocuklar yarattı.
7- Bir anne ve bir babadan erkek veya kız çocuk yarattı.
8- Bir anne ve bir babadan ikiz, üçüz, dördüz, beşiz, altız, yediz, sekiziz ve dokuzuz çocuk yarattı.
Halime Cissé adlı kadın, 2021’de Mali asıllı olarak Moritanya’da doğum yaptı ve dokuz bebek bir anda doğdu (5 kız, 4 erkek).
9- Bir anne ve bir babadan doğan çocukları bambaşka özelliklerde yarattı.
10- Hiçbir tıbbi engel olmamasına rağmen bir anne ve babadan çocuklar yaratmadı.
Tıpta bunun adı var: Açıklanamayan infertilite
اِنَّ مَثَلَ ع۪يسٰى عِنْدَ اللّٰهِ كَمَثَلِ اٰدَمَۜ خَلَقَهُ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ قَالَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ
“Allah nezdinde Îsâ’nın durumu Âdem’in durumu gibidir. Onu topraktan var etti; sonra ona “ol” dedi ve oluverdi.” (Âl-i İmrân 3/59)
Hz. Îsâ ile Hz. Âdem, Kur’ân içerisinde 25’şer kez kullanıyor.
Eşit kullanılan kelimelerden bazı örnekler:
Gün kelimesi 365 kez
Günler 30 kez
Dünya-Ahiret 115’şer kez
Melek-Şeytan 88’şer kez
De-Dediler 332’şer kez
Sıcak-Soğuk 4’er kez
Ümit-Korku 8’er kez
Adalet-Zülüm 15’şer kez
Meşhur fizikçi ve matematikçi Galile: “Matematik, Allah’ın evreni yazmakta kullandığı dildir.”
Bir yaratılış âyeti olarak Hz. Îsâ dediğimizde şunları demiş oluruz:
1. Yaratmanın tek tipe bağlı olmadığını söylemiş oluruz.
2. Allah (cc) için sebep–sonuç zincirinin mutlak olmadığını ilan ederiz.
3. Kudretin, insan acziyeti üzerinden tecellisini görürüz.
4. Her türlü ilahlaştırmaya karşı “yaratılmışlık” sınırını çizeriz.
5. İnsan onurunu biyolojiye, genetiğe, asalete, soya hapsetmeyiz.
6. Yaratılışın “kûn/ol” emrine bağlı olduğunu hatırlatırız.
– Kur’ân-ı Kerîm’de Hz. Îsâ
1. Kur’ân-ı Kerîm’de “Îsâ” ismi 25 yerde geçen bir peygamberdir.
– Bakara 2/87, 136, 253
– Âl-i İmrân 3/45, 52, 55, 59, 84
– Nisâ 4/157, 163, 171
– Mâide 5/46, 78, 110, 112, 114, 116
– En’âm 6/85
– Meryem 19/33
– Ahzâb 33/7
– Şûrâ 42/13
– Zuhruf 43/63
– Hadîd 57/27
– Saf 61/6, 14
2. Kur’ân-ı Kerîm’de toplamda 93 âyette isim, sıfat ve çeşitli nitelemelerle geçen bir peygamberdir.
Mesîh ifadesinin geçtiği âyetler:
– Âl-i İmrân 3/45
– Nisâ 4/157, 171, 172
– Mâide 5/17 (2 kez)
– Mâide 5/72 (2 kez)
– Mâide 5/75
– Tevbe 9/30, 31
3. Kur’ân-ı Kerîm’de ısrar ve tekrar ile annesine nispet edilerek anlatılan bir peygamberdir.
16 Âyette: ع۪يسَى ابْنَ مَرْيَمَ / Meryem oğlu Îsâ
– Bakara 2/87, 253
– Âl-i İmrân 3/45
– Nisâ 4/157, 171
– Mâide 5/46, 78, 110, 112, 114, 116
– Meryem 19/33
– Ahzâb 33/7
– Hadîd 57/27
– Saf 61/6, 14
2 Âyette: ابْنَ مَرْيَمَ / Meryem oğlu
– Mü’minûn 23/50
– Zuhruf 43/57
5 Âyette: الْمَس۪يحَ ابْنَ مَرْيَمَۚ / Meryem oğlu Mesîh
– Mâide 5/17 (2 kez)
– Mâide 5/72, 75
– Tevbe 9/31
3 Âyette: الْمَس۪يحُ ع۪يسَى ابْنُ مَرْيَمَ /Mesîh Îsâ oğlu Meryem
– Âl-i İmrân 3/45
– Nisâ 4/157, 171
Alınması gereken mesajlar:
1- Hz. Îsâ, annesine nispet edilerek onun bir ilah değil bir beşer olduğu belirtilir.
2- Hz. Îsâ annesine nispet edilerek annesinin şerefinin ne kadar büyük olduğu belirtilir.
3- Hz. Îsâ annesine nispet edilerek kendisinin ne kadar özel bir olduğu belirtilir.
4. Kur’ân-ı Kerîm’de 15 sûrede kendisinden bahsedilen bir peygamberdir.
Bakara, Âl-i İmrân, Nisâ, Mâide, En’âm, Tevbe, Meryem, Enbiyâ, Mü’minûn, Ahzâb, Şûrâ, Zuhruf, Hadîd, Saf, Tahrîm
5. Kur’ân-ı Kerîm’de toplam 108 âyette kendisinden bahsedilen bir peygamberdir.
Hz. Îsâ’nın (as) Anlatıldığı Âyetler
| Bakara 2/87-91 | Hz. Îsâ’nın Tebliği, Mücadelesi ve Karşılaştıkları | 5 âyet |
| Bakara 2/136 | Hz. Îsâ’nın Peygamberliği | 1 âyet |
| Bakara 2/253 | Hz. Îsâ’nın İlahî Olarak Desteklenmesi | 1 âyet |
| Âl-i İmrân 3/3, 65 | Hz. Îsâ’ya Verilen Kitap | 2 âyet |
| Âl-i İmrân 3/45-51 | Hz. Meryem’e müjdelenişi ve Hz. Îsâ’nın özellikleri | 7 âyet |
| Âl-i İmrân 3/52-63 | Hz. Îsâ’nın tebliği, mücadelesi, havârileri ve gördüğü karşılıkları | 12 âyet |
| Âl-i İmrân 3/84 | Hz. Îsâ’nın Peygamberliği ve İman Zorunluluğu | 1 âyet |
| Nisâ 4/157-159 | Hz. Îsâ Hakkındaki İddialara Cevaplar | 3 âyet |
| Nisâ 4/163 | Hz. Îsâ’nın Peygamberliği | 1 âyet |
| Nisâ 4/171, 172 | Hz. Îsâ Hakkındaki İddialara Cevaplar | 2 âyet |
| Mâide 5/17 | Hz. Îsâ Hakkındaki İddialara Cevaplar | 1 âyet |
| Mâide 5/46, 47 | Hz. Îsâ’ya İndirilen Vahiy | 2 âyet |
| Mâide 5/66, 68 | Hz. Îsâ’ya İndirilen Vahiy | 2 âyet |
| Mâide 5/72-75 | Teslis İnancına Cevaplar | 4 âyet |
| Mâide 5/77, 78 | Hz. Îsâ’ya İnandıklarını İddia Edenler | 2 âyet |
| Mâide 5/110-119 | Hz. Îsâ’nın mücadelesi, havârileri ile ilişkileri ve sonrasında gerçekleşen olaylar | 10 âyet |
| En’âm 6/84-90 | Hz. Îsâ’nın Diğer Peygamberlerle Bağları | 7 âyet |
| Tevbe 9/30-31 | Hz. Îsâ Hakkındaki İddialara Cevaplar | 2 âyet |
| Tevbe 9/111 | Hz. Îsâ’ya İndirilen Vahiy | 1 âyet |
| Meryem 19/16-22 | Hz. Meryem’in hamile kalışı | 7 âyet |
| Meryem 19/23-38 | Hz. Îsâ’nın doğumu ve ilk hutbesi, sonrası | 15 âyet |
| Enbiyâ 21/90, 91 | Hz. Îsâ’nın ve Annesinin Konumu, Değeri | 2 âyet |
| Mü’minûn 23/50 | Hz. Îsâ’nın Çocukluğu ve Gençliği | 1 âyet |
| Ahzâb 33/7, 8 | Hz. Îsâ’nın Verdiği Söz | 2 âyet |
| Şûrâ 42/13 | Hz. Îsâ’nın İnanç Sistemi | 1 âyet |
| Zuhruf 43/57-65 | Hz. Îsâ’nın Mücadelesi ve Kıyamet Alameti Oluşu | 9 âyet |
| Fetih 48/29 | Hz. Îsâ’ya Verilen Vahiylerde Yazanlar | 1 âyet |
| Hadîd 57/27 | Hz. Îsâ’ya Verilen Vahiyler | 1 âyet |
| Saf 61/6 | Hz. Îsâ’nın En Büyük Müjdesi | 1 âyet |
| Saf 61/14 | Hz. Îsâ’nın Havârileri | 1 âyet |
| Tahrîm 66/12 | Hz. Îsâ’nın Annesinin Örnekliği | 1 âyet |
| Toplam: | 108 âyet |
Âyetlerin Nüzul Tarihleri
| Meryem 19/16-38 | Nübüvvetin 5. yılının ortaları |
| Enbiyâ 21/90, 91 | Nübüvvetin 6. yılının sonları |
| En’âm 6/84-90 | Nübüvvetin 11. yılının ortaları |
| Zuhruf 43/57-65 | Nübüvvetin 6. yılı ortaları |
| Mü’minûn 23/50 | Nübüvvetin 12. yılı başları |
| Şûrâ 42/13 | Nübüvvetin 12. yılı sonları |
| Bakara 2/87-91, 136, 253 | Nübüvvetin 14. ve 15. yılı; Hicretin 1. ve 2. yılı |
| Hadîd 57/27 | Nübüvvetin 15. yılı; Hicretin 2. yılı |
| Saf 61/6, 14 | Nübüvvetin 17. yılı; Hicretin 4. yılı |
| Nisâ 4/157-159, 163, 171, 172 | Nübüvvetin 18. yılı; Hicretin 5. yılı |
| Ahzâb 33/7, 8 | Nübüvvetin 18. yılı; Hicretin 5. yılı |
| Mâide 5/17, 46, 47, 72-78, 110-119 | Nübüvvetin 19. yılı; Hicretin 6. yılı |
| Fetih 48/29 | Nübüvvetin 19. yılı; Hicretin 6. yılı |
| Âl-i İmrân 3/3, 38-41, 52-63, 84 | Nübüvvetin 21. yılının ortaları; Hicretin 9. yılı |
| Tahrîm 66/12 | Nübüvvetin 21. yılı; Hicretin 9. yılı |
| Tevbe 9/30-31, 111 | Nübüvvetin 21. yılı; Hicretin 9. yılı |
6. Kur’ân-ı Kerîm’de kıssa olarak 56 âyette anlatılan bir peygamberdir.
7. Kur’ân-ı Kerîm’de doğumu, tebliği, öldürülmek istenmesi, göğe yükseltilmesi ve sonrasındaki hayatı çok önemli safhaları ile anlatılan bir peygamberdir.
8. Kur’ân-ı Kerîm’de âhiretteki hayatı da çok önemli mesajlarla anlatılan bir peygamberdir.
“Allah: Ey Meryem oğlu Îsâ! İnsanlara, ‘Beni ve annemi, Allah’tan başka iki tanrı bilin’ diye sen mi dedin, buyurduğu zaman o, ‘Hâşâ! Seni tenzih ederim; hakkım olmayan şeyi söylemek bana yakışmaz. Hem ben söyleseydim sen onu şüphesiz bilirdin. Sen benim içimdekini bilirsin, hâlbuki ben senin zâtında olanı bilmem. Gizlilikleri eksiksiz bilen yalnızca sensin.”
9. Kur’ân-ı Kerîm’de dedesi, ninesi, annesi ve akrabaları anlatılan bir peygamberdir.
10. Kur’ân-ı Kerîm’de “ülü’l-azm” olarak sayılan beş peygamberlerden biridir.
Ahzâb sûresinde (33/7) peygamberlerden ağır taahhüt (mîsâk) alındığı belirtildikten sonra onlardan özellikle “Hz. Muhammed, Nûh, İbrâhim, Mûsâ ve Îsâ’nın” zikredilmesine dayanan âlimler, ülü’l-azm peygamberlerin bunlardan ibaret olduğunu söylemiştir.
11. Kur’ân-ı Kerîm’de ismi diğer peygamberlerle beraber anılan bir peygamberdir.
12. Kur’ân-ı Kerîm’de kendisine verilen kitap olan İncil hakkında çok önemli mesaj ve vurgular anlatılan bir peygamberdir.
13. Kur’ân-ı Kerîm’de mucizelerine çokça yer verilen bir peygamberdir.
– Beşikte iken ve olgun bir insan tavrıyla konuşmuştur (Meryem 19/30; Mâide 5/110; Âl-i İmrân 3/46).
– Çamurdan yaptığı kuş şekline üfleyip onu canlandırmıştır (Âl-i İmrân 3/49; Mâide 5/110).
– Anadan doğma körü ve alacalıyı iyileştirmiştir (Âl-i İmrân 3/49; Mâide 5/110).
– Ölüleri diriltmiştir (Âl-i İmrân 3/49; Mâide 5/110).
– Evlerde yenilen ve biriktirilen şeyleri haber vermiştir (Âl-i İmrân 3/49).
– Semadan sofra indirilmiştir (Mâide 5/112-115)
14. Kur’ân-ı Kerîm’de dualarına yer verilen bir peygamberdir.
15. Kur’ân-ı Kerîm’de havârilerinden bahsedilen bir peygamberdir.
16. Kur’ân-ı Kerîm’de kendisinden sonra insanların nasıl kendisini ilahlaştırdığı anlatılan bir peygamberdir.
17. Kur’ân-ı Kerîm’de Ehli Kitab’ın kendisine attığı iftiralara ve isnatlara çok önemli ifadelerle cevap verilen bir peygamberdir.
18. Kur’ân-ı Kerîm’de Rûhulkudüs ile desteklendiği ifade edilen tek peygamberdir.
Bakara 2/87, 253; Mâide 5/110
19. Kur’ân-ı Kerîm’de kendisinden sonra gelecek son peygamberi anlatan ve onu müjdeleyen bir peygamberdir.
20. Kur’ân-ı Kerîm’de şahsiyeti, hususiyetleri, özellikleri ve ayrıcalıkları çok önemli bilgilerle aktarılmıştır.
– Kur’ân-ı Kerîm’in Hz. Îsâ hakkında neden bu kadar yoğun bilgi verdiği üzerinde duracağız.
Bununla alakalı sadece 3 nokta:
1. Olumsuz bir örnek üzerinde tevhid akidesinin inşası
2. Muhataplar açısından tebliğ sorumluluğunun gereği
3. Sahih ve selim bir peygamber tasavvuru oluşturmanın örnekliği
– Îsâ isminin anlam ve mesajları
Îsâ İsminin Anlamları
İbranice: Yeshua / Yehoshua -> Tanrı kurtarır / Kurtarıcı
Aramice: Isho -> Kurtarıcı
Yunanca: Iesous -> Kurtarıcı
İngilizce: Jesus -> Kurtarıcı
Arapça (ayes): Îsâ -> Beyazlık/parlaklık
Arapça (avs): Îsâ -> Yönetmek/idare etmek
– Hz. Îsâ’nın bebekken konuşmasının ardından nasıl bir süreç yaşandığını biraz olsun göreceğiz.
Mûcize karşısında ortaya çıkan tavırlar:
– İman edenlerin imanları attı.
– Şüphede olanlar inanılmaz bir şekilde sarsıldı.
– İnkâr edenler iç dünyalarındaki sesi bastırmaya çalıştı.
– Farklı bir propaganda yapılmaya başlandı.
– Eskisinden daha fazla düşmanca bir tavır takındılar.
Neden karşı çıktılar?
Haset, öyle bir hastalıktır ki insanı, bile bile peygamberi inkâra sürükler.
Kibir, öyle bir hastalıktır ki insanın gözünde, apaçık mûcizeleri bile görünmez kılar.
Taassup, öyle bir hastalıktır ki insanı, hakikati bildiği hâlde çarpıtmaya sevk eder.
Irkçılık, öyle bir hastalıktır ki insanı hakikatin değil, mensubiyetin peşinden koşturur.
Menfaatperestlik, öyle bir hastalıktır ki insanı doğruyu bildiği hâlde zillete mahkûm eder.