Allah Resulü (sas) ne dedi: “Namaz, Mümin’in Miracıdır.”
Namaza girince, ellerini bağladın, kıyamdasın… O kıyam hali seni Mirac’a adım adım yaklaştıran bir basamak, bir merdiven. Başladın o merdivenleri çıkmaya. Kur’an’dan okuyorsun, sen de Peygamberinden öğrendiğin gibi namazının en başına Fatiha’yı koydun, oradan başladın…
Arkasından okuyorsun sureleri, ne okuduğunu biliyorsun. Her söylediğin kelime zihninde mana olarak da canlanıyor. Sonra rükuya eğiliyorsun, eğilirken de şunu diyorsun: “Allah’ım! Senin huzurunda eğildim ki başkasına boyun eğmeyeyim. Senin huzurunda eğildim ki başkasının karşısında, başkasının kapısında başımı bükmeyeyim. Senin huzurunda eğildim ki başka kapıların dilencisi olmayayım. Senin huzurunda eğildim ki başkalarının karşısında dik durayım.”
Kıyam budur, kıraat budur! Miraca bizi yaklaştıracak olan ufuk da budur!
Sonra rükudan yükseliyorsun, asıl namazın en zirve hali olan secdeye, iki büklüm bir biçimde gidiyorsun ya…
Secdenin alelacele bilinen şeyleri söyleyip kalkmak değil, Kulun Allah’a en yakın olan hali olduğunu biliyorsun. Bu bilinçle, bu ruhla hareket ediyorsun ya, vallahi sen Miraca çıktın!
